W święto Ofiarowania Pańskiego, czyli 2 lutego Kościół obchodzi też Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. Z tej okazji Radio Rodzina odwiedziło klasztor Zgromadzenia Sióstr Bożego Serca Jezusa na Ostrowie Tumskim we Wrocławiu. Tam, o sensie powołania, radości z życia zakonnego, codziennej pracy i wielu innych tematach porozmawialiśmy z s. Katarzyną.

Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, ustanowiony przez św. Jana Pawła II, jest okazją do refleksji nad rolą zakonników i zakonnic we współczesnym Kościele. Jak podkreśla s. Katarzyna ze Zgromadzenia Sióstr Bożego Serca Jezusa, to nie tylko święto, ale też moment zatrzymania.

S. Katarzyna przyznaje, że droga do decyzji o wstąpieniu do zakonu była procesem, który rozpoczął się bardzo wcześnie, bo już w wieku dziecięcym. Natomiast dojrzał w czasie liceum, gdy trzeba było dokonać wyboru ścieżki życiowej. Jednak, momentem, który najbardziej porusza jej serce jest moment przyjęcia ślubów wieczystych.

S. Katarzyna należy do Zgromadzenia Sióstr Bożego Serca Jezusa. Zgromadzenie to działa we Wrocławiu od 1905 roku. Jego charyzmatem jest wynagradzanie Bożemu Sercu.

Siostry wynagradzają Bożemu Sercu za grzechy ludzkie. Robią to nie tylko poprzez modlitwę, ale też i poprzez codzienną pracę m.in. w szkole, Caritasie czy w centrum „Pozytywka” dla dzieci z niepełnosprawnościami.

Na co dzień s. Katarzyna pracuje jako katechetka i ma stały kontakt z dziećmi oraz młodzieżą. Zauważa, że młodzi wciąż są ciekawi życia zakonnego i zadają pytania.

S. Katarzyna zachęca też do lepszego poznania czy to danych zakonów czy osób konsekrowanych. Można to zrobić np. poprzez dołączenie do wspólnoty, która działa przy danym zakonie. Zgromadzenie Sióstr Bożego Serca Jezusa również można lepiej poznać. Jak?

S. Katarzyna daje też wskazówki jak postępować, gdy rozeznaje się w sobie powołanie.

Więcej o Zgromadzeniu Sióstr Bożego Serca Jezusa i jego działalności można dowiedzieć się poprzez wejście na jego stronę internetową oraz Facebooka.

Światowy Dzień Życia Konsekrowanego to okazja, by lepiej poznać osoby, które na co dzień – często w ciszy i bez rozgłosu – pracują w szkołach, parafiach i instytucjach pomocowych. Jest to też okazja, by otoczyć je swoją modlitwą.

Posłuchaj rozmowy!