Wrocław po 1945 roku był miastem niemal w całości wymienionej ludności. Historycy często mówią o nim jako o laboratorium kultury. W materiałach pojawia się wątek „przynoszenia kultury w walizkach” — lwowskiej, wileńskiej, krakowskiej.

Rok po wojnie we Wrocławiu działało już kilkanaście kin, m.in. Warszawa, Polonia, Śląsk — często w prowizorycznych warunkach. Sprawdzimy, jak wyglądało pójście do kina w mieście pełnym ruin i czy zachowały się relacje świadków tamtych czasów. Jednym z najważniejszych ośrodków filmowych w Polsce była Wytwórnia Filmów Fabularnych, założona we Wrocławiu w 1954 r. Dane wskazują, iż blisko 25% filmów powstałych w okresie PRL, wyprodukowano właśnie tutaj.

Festiwal Jazz nad Odrą, który ruszył w 1964 roku, był jednym z pierwszych festiwali jazzowych w Europie Środkowo-Wschodniej. Zapytamy, dlaczego jazz — muzyka wolności — tak mocno zakorzenił się właśnie we Wrocławiu. O kulturze buntu i środkach wyrazu przeciw władzy traktowały z kolei graffiti na murach oraz teksty literackie, publikowane często w fanzinach. Nie byłoby oczywiście wrocławskiej kultury gdyby nie kultowe, często nieistniejące już miejsca: takie jak Jazz Klub Rura w Rynku, Pałacyk czy Gumowa Róża.

W dzisiejszej audycji przewodnik i historyk Tomasz Rybka z Centrum Historii Zajezdnia zabierze nas w opowieść po kulturze Wrocławia po II wojnie światowej. W rozmowie przybliżymy pierwsze spektakle, koncerty i instytucje, okres ich przeobrażeń społeczno-politycznych oraz narodziny nowych ruchów, także subkultury i kontrkultur.

Emisja 12 lutego po godz. 20:00.

Posłuchaj:

Cz. 1.

Cz. 2.

Cz. 3.

Cz. 4.

Cz. 5.

Audycja powstaje we współpracy z CH Zajezdnia – Ośrodek Pamięć i Przyszłość we Wrocławiu.