Zmarła mjr Wanda Kiałka ps. „Marika” – łączniczka i sanitariuszka 5. Wileńskiej Brygady Armii Krajowej oraz uczestniczka operacji „Ostra Brama”. Miała 103 lata. Od 1956 roku mieszkała we Wrocławiu i przez dziesięciolecia była jedną z najbardziej znanych kombatantek Dolnego Śląska.

Urodzona w 1922 roku w Wilnie, jako kilkunastolatka trafiła do konspiracji. W szeregach Armii Krajowej działała pod pseudonimem „Marika” – roznosiła meldunki, opiekowała się rannymi, a w 1944 roku walczyła o Wilno w ramach operacji „Ostra Brama”. Wolności jednak nie doczekała. Po wkroczeniu Sowietów została aresztowana, a gdy odmówiła współpracy z nowym okupantem, NKWD zesłało ją na 20 lat katorżniczej pracy do Workuty. Za kołem podbiegunowym spędziła ponad dekadę. Do kraju wróciła dopiero jesienią 1956 roku.

Nowe życie zbudowała we Wrocławiu u boku męża Stanisława Kiałki, również żołnierza wileńskiej Armii Krajowej i byłego łagiernika. Małżeństwo przez lata gromadziło dokumenty, zdjęcia i relacje dawnych towarzyszy broni, tworząc bezcenne archiwum podziemnej armii. Za swoją służbę Wanda Kiałka została odznaczona m.in. Krzyżem Armii Krajowej i Krzyżem Walecznych.

Do końca życia dzieliła się swoją historią, zwłaszcza z młodym pokoleniem. W 2024 roku osobiście odsłaniała wrocławski Pomnik Żołnierzy Niezłomnych na skwerze przy ul. Borowskiej i Glinianej, a na początku lipca 2026 roku mieszkańcy mogli obejrzeć inspirowane jej losami widowisko „Śladem Niezłomnych”. Osoby, które ją znały, wspominają przede wszystkim jej skromność i pogodę ducha, których nie odebrały jej ani wojna, ani łagier.

Prezydent Wrocławia Jacek Sutryk, żegnając mjr Wandę Kiałkę, podkreślił, że jej życie było świadectwem odwagi, patriotyzmu i niezłomności. Wraz z jej śmiercią odchodzi jedna z ostatnich przedstawicielek pokolenia żołnierzy Armii Krajowej, którzy po II wojnie światowej doświadczyli represji ze strony władz sowieckich.

O terminie uroczystości pogrzebowych poinformujemy, gdy tylko zostanie ogłoszony.