W piątek, 27 marca o godz. 10.00, w archikatedrze wrocławskiej odbyło się nabożeństwo Drogi Krzyżowej z udziałem osób chorych, z niepełnosprawnościami oraz członków duszpasterstw osób niesłyszących i niewidomych. Jak co roku, wspólna modlitwa zgromadziła tych, którzy w sposób szczególny doświadczają cierpienia – zarówno fizycznego, jak i duchowego.

Rozważania nabożeństwa były oparte na nauczaniu papieża Leona XIV i przypominały, że droga krzyżowa Chrystusa nie jest jedynie wydarzeniem z przeszłości, ale rzeczywistością, która wciąż uobecnia się w życiu wielu ludzi. „Stajemy dziś na drodze Twojej męki. W tej drodze odnajdujemy nie tylko wydarzenia sprzed dwóch tysięcy lat, ale także historię wielu ludzi żyjących dzisiaj – chorych, samotnych, cierpiących fizycznie i duchowo” – wybrzmiewało w modlitwie.

Szczególne miejsce w tych rozważaniach zajmowała prawda o obecności Boga pośród cierpienia. Jak podkreślano, to właśnie przy łóżkach chorych Kościół najpełniej odkrywa swoją misję miłości. Tam, gdzie człowiek doświadcza kruchości i bólu, tam w sposób szczególny objawia się także Boża bliskość.

Modlitwa Drogi Krzyżowej staje się w tym kontekście nie tylko pobożnym nabożeństwem, ale także szkołą wrażliwości. Uczy patrzeć na cierpienie drugiego człowieka z większym zrozumieniem i współczuciem. „Spraw, Panie Jezu, abyśmy patrząc na Twoją drogę krzyżową potrafili lepiej rozumieć cierpienie naszych braci i sióstr” – modlili się uczestnicy.

To nabożeństwo przypomina również o odpowiedzialności wspólnoty. Prośba o „serca wrażliwe, ręce gotowe do pomocy i słowa niosące nadzieję” staje się konkretnym wezwaniem do działania – do obecności przy chorych, do towarzyszenia im i niesienia nadziei tam, gdzie jej najbardziej potrzeba.

Całość nabożeństwa była tłumaczona na Polski Język Migowy, co umożliwiło pełne uczestnictwo osobom Głuchym. Oprawę muzyczną zapewnił Chór Vide Bonum działający przy Katolickiej Szkole Podstawowej we Wrocławiu.

Mat. Pras.