22 października we Wrocławskim Teatrze Współczesnym rozpoczyna się VIII Festiwal Dramatu STREFY KONTAKTU. W tegorocznej edycji wydarzenia będziemy mieli okazję zobaczyć i wysłuchać pięciu finałowych tekstów dramaturgicznych, spektakli gościnne i czytań performatywnych które łączą literaturę z żywym działaniem scenicznym. W studiu Radia Rodzina rozmawiamy z Markiem Fiedorem, dyrektorem naczelnym i artystycznym WTW.

Program Festiwalu został skonstruowany tak, żeby pokazać różnorodność współczesnego polskiego dramatu. Przez cztery dni osiem teatrów zaprezentuje dziesięć dramatów, w tym pięć spektakli i pięć czytań performatywnych sztuk finalistek Konkursu Dramaturgicznego STREFY KONTAKTU.

Spektakle i czytania performatywne zaprezentują: Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, TR Warszawa, Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, Teatr Polski w Podziemiu.

Czytania performatywne

Jednym z najważniejszych elementów festiwalu są czytania performatywne. Nie przypominają one zwykłego odczytywania tekstu. Aktorzy pracują z reżyserem, budują sytuacje sceniczne, a tekstowi mogą towarzyszyć muzyka, projekcje i scenografia.

Każde z pięciu czytań prezentuje inny język teatralny i podejmuje odmienną tematykę. Wśród finalistów znalazły się teksty, które wykorzystują groteskę, absurd i fantastykę, by opowiedzieć o problemach współczesnego społeczeństwa.

„Sceny z życia biurowego” Adriana Nisiury to groteskowy obraz korporacyjnego życia z (nie)poprawnością polityczną w tle. To satyryczne spojrzenie na biurową rzeczywistość.

W dramacie Roberta Traczyka „Niech mnie krew pańska zaleje” Tadeusz Kościuszko schodzi z Panoramy Racławickiej i staje na czele buntu kurierów rowerowych.

„Nienawiciel” Mateusza Kanabrodzkiego porusza problem nienawiści obecnej w przestrzeni publicznej.

Dramat Darii Sobik „Na wieczne nieoddanie” pokazuje nieco inny wymiar problemów społecznych. Poznajemy trzy dojrzałe kobiety, których życie naznaczyła bieda. Tytułowe wieczne nieoddanie staje się sposobem na przetrwanie.

„Monkey Hate” Beniamina Bukowskiego dotyka relacji człowieka ze zwierzętami. Dramat zaprasza nas do szerszej refleksji nad eksperymentami na zwierzętach, cierpieniem i granicami ludzkiej empatii.

Festiwal potrwa od 22 do 25 października. Wydarzenia organizowane są zarówno we Wrocławskim Teatrze Współczesnym, Teatrze Muzycznym Capitol (Scena Ciśnień) i Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu Grotowskiego (Piekarnia Żywa Kultura).

Na Festiwalu zobaczymy też 5 spektakli teatralnych. 

W przedstawieniu pt. „Piramida zwierząt” Mateusza Górniaka w reż. Michała Borczucha (Narodowy Stary Teatr w Krakowie) twórcy stawiają pytanie, jak radzić sobie ze sztuką i wolnością. 

Perspektywa młodego pokolenia wybrzmiewa natomiast w „Żeromski Backstage” (na podstawie „Dzienników” Żeromskiego) i „Clean Girl”. W pierwszym z tych spektakli – autorstwa i w reż Weroniki Zajkowskiej – młodzi ludzie czytają (chórem) autora „Przedwiośnia” między wierszami. Z kolei spektakl Ewy Platt i Zuzanny Radek to wywrotowy i prowokujący portret współczesnej kobiety.

O wpływie turbokapitalizmu na zwykłych ludzi opowiada komedia pt. „Diamenty to węgiel, który wziął się do roboty” Pawła Demirskiego w reż. Pameli Leończyk (Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu).

Ostatnim spektaklem, który zostanie zaprezentowany na Festiwalu będzie opowieść o miłości i postawach wobec żałoby – „Orfeusz” Anny Smolar i Tomasza Śpiewaka w reż. Anny Smolar (TR Warszawa).

POSŁUCHAJ:

BILETY

mat. pras. / tekst własny