POSŁUCHAJ:

Abdul pracował w Afganistanie jako strażnik miejski, a także w administracji w dziale morale i motywacje. Był nauczycielem kaligrafii. Do Polski przyjechał z żoną Bibi Sidiqą oraz czwórką synów (Amor – 8 lat , Omar – 5 lat, Omayr – 3 lata i 11- miesięczny Amer). Najstarszy syn uczęszcza do szkoły. Najmłodszy urodził się już w Polsce.

Rodzina miała godzinę, by dotrzeć na lotnisko. -Zostawiliśmy wszystko w mieszkaniu, nawet go nie zamykaliśmy. Pozostawiliśmy wszystko, nasz cały dobytek – tak wspomina 24 sierpnia 2021 roku.

-Dopóki nie było Talibów w Afganistanie, życie płynęło nam spokojnie. Kobiety uczyły się i chodziły do pracy, kiedy Talibowie przejęli nasz kraj zaczął się straszny czas. Było bardzo niebezpiecznie, zamykaliśmy domy, nie mogliśmy wychodzić – tam wspomina życie w kraju Bibi Sidiqa, która przyjechała do Polski już w 8 miesiącu ciąży.

Rodziny trafiły do ośrodka w Grupie obok Grudziądza. Dzięki organizacji europosłanki Janiny Ochojskiej znaleziono dla nich mieszkanie we Wrocławiu.

Ahmad pochodzi z miasta Baghlan Andarob. Mieszkał w Kabulu. W Afganistanie był mechanikiem samochodowym i miał własny warsztat. Jego żona Fawzia jest siostrą Bibi Sidiqi. Obecnie żyje we Wrocławiu z żoną i szóstką dzieci. Najstarsza córka Zainab ma 17 lat, syn Ahmad Fayiz – 15 lat, córka Asma – 13 lat, syn Ahmad – 10 lat, Muhaddisa – 7 lat. Najmłodsza Aisha urodziła się w maju w Polsce.

Żona Ahmada – Fawzia mówi o sytuacji kobiet w Afganistanie.

Amor ma 8 lat i uczęszcza do wrocławskiej szkoły.

Asma ma 18 lat. W przyszłości chce zostać dentystką.

17-letnia Zainab chce projektować mieszkania.

Zuibaid ma 10 lat. Marzy o zastaniu doktorem.

Ahmad chodzi do 8 klasy chodzi ma 15 lat. Lubi grać w piłkę nożną i siatkówkę z kolegami z Wrocławia.

Muhaddisa ma 7 lat.

-24 sierpnia nie był dobrym dniem. Moim marzeniem jest, by przyszłość moich dzieci była zapewniona. Pragnę, by uczyły się i wyrosły na dobrych i wartościowych ludzi, a być może będą ważnymi osobami. -Chciałabym, żeby moje dziecko, które urodziło się w Polsce, ale także pozostałe były ważnymi osobami, żeby przyczyniły się do tego, aby w Afganistanie nie było już więcej wojny. Chciałabym, by moje dzieci zmieniły los historii. – mówią Bibi Sidiqa i Fawzia.

A jak brzmi hymn Afganistanu? Posłuchajmy.

Obie rodziny mają uregulowane statusy uchodźców. Stoi przed nimi sporo wyzwań związanych z osiedleniem się w nowej rzeczywistości. Należą do nich m. in. edukacja, opieka zdrowotna, nauka języka czy znalezienie pracy.

ZOBACZ TAKŻE:

POSŁUCHAJ TAKŻE:

Rozmowa z europoslanką Janiną Ochojską:

Rozmowa z Moniką Sikorską i Martyną Okońską z Biura Krajowego Europosłanki Janiny Ochojskiej:

cz. 1

cz. 2

Materiał sfinansowany przez Grupę Europejskiej Partii Ludowej w Parlamencie Europejskim.

Artykuł Rok po ewakuacji z Kabulu. Odwiedzamy afgańskie rodziny we Wrocławiu [REPORTAŻ] pochodzi z serwisu Radio Rodzina.

Abdul pracował w Afganistanie jako strażnik miejski, a także w administracji w dziale morale i motywacje. Był nauczycielem kaligrafii. Do Polski przyjechał z żoną Bibi Sidiqą oraz czwórką synów (Amor – 8 lat , Omar – 5 lat, Omayr – 3 lata i 11- miesięczny Amer). Najstarszy syn uczęszcza do szkoły. Najmłodszy urodził się już w Polsce.

Rodzina miała godzinę, by dotrzeć na lotnisko. -Zostawiliśmy wszystko w mieszkaniu, nawet go nie zamykaliśmy. Pozostawiliśmy wszystko, nasz cały dobytek – tak wspomina 24 sierpnia 2021 roku.

-Dopóki nie było Talibów w Afganistanie, życie płynęło nam spokojnie. Kobiety uczyły się i chodziły do pracy, kiedy Talibowie przejęli nasz kraj zaczął się straszny czas. Było bardzo niebezpiecznie, zamykaliśmy domy, nie mogliśmy wychodzić – tam wspomina życie w kraju Bibi Sidiqa, która przyjechała do Polski już w 8 miesiącu ciąży.

Rodziny trafiły do ośrodka w Grupie obok Grudziądza. Dzięki organizacji europosłanki Janiny Ochojskiej znaleziono dla nich mieszkanie we Wrocławiu.

Ahmad pochodzi z miasta Baghlan Andarob. Mieszkał w Kabulu. W Afganistanie był mechanikiem samochodowym i miał własny warsztat. Jego żona Fawzia jest siostrą Bibi Sidiqi. Obecnie żyje we Wrocławiu z żoną i szóstką dzieci. Najstarsza córka Zainab ma 17 lat, syn Ahmad Fayiz – 15 lat, córka Asma – 13 lat, syn Ahmad – 10 lat, Muhaddisa – 7 lat. Najmłodsza Aisha urodziła się w maju w Polsce.

Żona Ahmada – Fawzia mówi o sytuacji kobiet w Afganistanie.

Amor ma 8 lat i uczęszcza do wrocławskiej szkoły.

Asma ma 18 lat. W przyszłości chce zostać dentystką.

17-letnia Zainab chce projektować mieszkania.

Zuibaid ma 10 lat. Marzy o zastaniu doktorem.

Ahmad chodzi do 8 klasy chodzi ma 15 lat. Lubi grać w piłkę nożną i siatkówkę z kolegami z Wrocławia.

Muhaddisa ma 7 lat.

-24 sierpnia nie był dobrym dniem. Moim marzeniem jest, by przyszłość moich dzieci była zapewniona. Pragnę, by uczyły się i wyrosły na dobrych i wartościowych ludzi, a być może będą ważnymi osobami. -Chciałabym, żeby moje dziecko, które urodziło się w Polsce, ale także pozostałe były ważnymi osobami, żeby przyczyniły się do tego, aby w Afganistanie nie było już więcej wojny. Chciałabym, by moje dzieci zmieniły los historii. – mówią Bibi Sidiqa i Fawzia.

A jak brzmi hymn Afganistanu? Posłuchajmy.

Obie rodziny mają uregulowane statusy uchodźców. Stoi przed nimi sporo wyzwań związanych z osiedleniem się w nowej rzeczywistości. Należą do nich m. in. edukacja, opieka zdrowotna, nauka języka czy znalezienie pracy.

EMISJA MATERIAŁU JUŻ JUTRO (24 SIERPNIA) PO GODZ. 11.00. ZAPRASZAMY!

ZOBACZ TAKŻE:

Materiał sfinansowany przez Grupę Europejskiej Partii Ludowej w Parlamencie Europejskim.

Artykuł „Chciałabym, by moje dzieci przyczyniły się do zakończenia wojny w Afganistanie [ZAPOWIEDŹ REPORTAŻU] pochodzi z serwisu Radio Rodzina.

W Afganistanie swoją misję miała Polska Akcja Humanitarna – przypomina założycielka i prezes PAH – Janina Ochojska.

Kolejnym krokiem było zaproszenie Afgańczyków na Boże Narodzenie do domu europosłanki.

Europosłanka mówi także o pierwszym spotkaniu z rodziną we Wrocławiu. – Te rodziny są szczęśliwe, że są bezpieczne. Członkowie tych rodzin pracowali na rzecz polskiego rządu ryzykując swoim życiem i życiem swoich rodzin. Obecnie poszukujemy dla nich pracy, dodaje.

-Wierzę w to, że w przyszłości osoby ewakuowane z Afganistanu będą dobrymi obywatelami Polski, zaznacza.

„Te rodziny mogą mieszkać wśród nas i my możemy się wiele od nich nauczyć o Afganistanie„

W Polsce takich rodzin jest więcej. Aby im pomóc można skontaktować się z organizacjami pozarządowymi np. Fundacją Polskie Forum Migracji, Chlebem i Solą, Ocalenie.

Adaptacja rodzin z Afganistanu nie jest łatwa, zaznacza Janina Ochojska.

Obecnie poszukiwani są wolontariusze, którzy będą pomagać afgańskim rodzinom.

-To są tacy sami ludzie jak my i pragną tego samego, co my – podkreśla Janina Ochojska.

Europosłanka skierowała także apel do słuchaczy Radia Rodzina.

Można także zgłosić się do organizacji, które niosą pomoc uchodźcom.

Obie rodziny mają uregulowane statusy uchodźców. Stoi przed nimi sporo wyzwań związanych z osiedleniem się w nowej rzeczywistości – należą do nich m. in. edukacja, opieka zdrowotna, nauka języka czy znalezienie pracy.

Na materiał reportażowy zapraszamy już jutro 24 sierpnia po godz. 11.00.

POSŁUCHAJ:

Materiał sfinansowany przez Grupę Europejskiej Partii Ludowej w Parlamencie Europejskim.

Artykuł Janina Ochojska: to są tacy sami ludzie jak my i pragną tego samego pochodzi z serwisu Radio Rodzina.

O sytuacji rodzin rozmawiamy z: Martyną Sikorską – dyrektorą Biura Krajowego europosłanki Janiny Ochojskiej oraz Moniką Okońską – asystentką Biura Krajowego europosłanki Janiny Ochojskiej.

POSŁUCHAJ:

O rodzinach, które przyjechały do Polski mówi Martyna Sikorska i Monika Okońska z Biura Krajowego europosłanki Janiny Ochojskiej.

Abdul był nauczycielem kaligrafii, a Ahmad był mechanikiem samochodów ciężarowych, dodaje Monika.

Biuro poselskie nawiązało kontakt z Fundacją EMIC, z którą współpracuje.

Początkowo rodzina trafiła do ośrodka dla uchodźców w Grupie k. Grudziądza. Potem trafili do Wrocławia.

W nowym miejscu przed rodziną stoi przed nią wiele wyzwań. Obecnie Afgańczycy mieszkają wspólnie, zaznacza Martyna.

Od początku przyjazdu rodziny do Polski pomaga im biuro poselskie Janiny Ochojskiej – mówi Martyna.

W ubiegłym roku rozpoczął się projekt przy współpracy organizacji pozarządowych, dodaje Monika.

Martyna mówi o pomocy systemowej na jaką mogą liczyć Afgańczycy.

Obecnie poszukiwani są wolontariusze, którzy chcieliby pomóc afgańskiej rodzinie, podkreśla Monika.

W tłumaczeniu języka afgańskiego pomaga Karima, która mieszka w Polsce od 12 lat.

Mówi tłumaczka Karima. -Gotowanie w Afganistanie ma duże znaczenie.

Nauka języka polskiego przynosi pierwsze efekty. – Jestem z nich dumna, zaznacza Monika.

– Staramy się towarzyszyć im na wszystkich szczeblach. Jesteśmy na etapie budowy asystentury dla rodziny, szczególnie dla dzieci, które niebawem będą przystępować do egzaminów. Przed 17-letnią Zainab za dwa lata egzamin dojrzałości, mówi Martyna.

Ahmad, który ma 15 lat za rok będzie zdawał egzamin ósmoklasisty, mówi Monika.

Nauka języka polskiego dla osób z Afganistanu jest dużym wyzwaniem, dodaje Monika.

O pomocy we Wrocławiu, mówi dyrektor MOPS-u Andrzej Mańkowski.

W jaki sposób możemy pomóc i w jaki sposób możemy się zgłosić? Tłumaczy Monika.

Biuro mieści się przy. ul Tramwajowej 1/3 we Wrocławiu.

Na reportaż Patrycji Jenczmionki zapraszamy już jutro 24 sierpnia po godz. 11.00. ZAPRASZAMY!

Materiał sfinansowany przez Grupę Europejskiej Partii Ludowej w Parlamencie Europejskim.

Artykuł Rocznica przyjazdu afgańskich rodzin pochodzi z serwisu Radio Rodzina.